W Taszkencie, stolicy Uzbekistanu, wśród gwaru bazarów i zapachu wszelakich przypraw, rozbrzmiewa język polski. Nie głośno, nie wszędzie – ale z czułością i dumą. W „Świetlicy Polskiej”, niewielkim, lecz pełnym życia centrum kulturalnym, spotykają się potomkowie zesłańców, młodzież ucząca się ojczystego języka i dzieci, które nigdy nie były w Polsce, a jednak czują się z nią związane. Polacy w Uzbekistanie to wspólnota niewielka, lecz niezwykle aktywna, która od pokoleń pielęgnuje swoją tożsamość na rubieżach dawnego Jedwabnego Szlaku.