Spora część kwiatu wileńskiej młodzieży od lat na studia emigruje do Polski – to tutaj rozpoczynamy na nowo nasze (często dopiero początkowe) dorosłe życie. Nagle, 18 lat życia, jakie znaliśmy, odchodzi w niepamięć – pojawiamy się w nowej przestrzeni, środowisku, społeczności. Reakcji obronnych na takie zmiany jest wiele, ale najczęściej wyłaniają się dwie: niektórzy wolą się asymilować, inni – szukają wileńskości poza granicami. Rozmawiam o mechanizmach post emigracyjnych ze studentami – Adamem z Krakowa, Elżbietą ze Szczecina oraz Marcinem i Anetą z Warszawy – łączy ich wszystkich litewska przeszłość.
Stosunki-polskolitewskie
Polacy z Wilna w Polsce