Swiat

AŁŻIR – łagier dla żon „zdrajców ojczyzny”

„Kobiety pracowały do utraty sił i zmysłów, czasem po osiemnaście godzin dziennie. Latem i zimą zbierały tam trzcinę i wybierały glinę. Z trzciny i gliny wyrabiały ciężkie cegły: samany. [...] Malowniczą trzciną paliły w piecu i wypełniały sienniki. Za dwanaście pęczków trzciny otrzymywały rację żywnościową pozwalającą im utrzymać się przy życiu” – o warunkach kobiet deportowanych do sowieckiego łagru AŁŻIR w Kazachstanie pisze Joanna Czeczot w książce „Cisza nad stepem”.